Ben buraya yazacaklarımı benim gibi yıllarca boğulmuş olan insanların okuduklarında nefes alabilmeleri için ben artık nefes alabilmeyi öğrendim sizde öğrenin herkesin bir hikâyesi var benim gibi nefesten önce ve sonra öncesi öfkeli hayatı ve kendini hiç sevmeyen bir Zümral vardı. Kampa çok isteyerek gittim. İlk gün kaçmak için plan yapmaya başladım hep aradığım bir kapı vardı gitmeden burası demiştim ama ilk gün hayır diye düşünmüştüm. İki sene üstüne deliksiz uyuyunca ikinci gün biraz fikrim değişti. Ben 40 yıldır içimde yaşadığım sancıyı Nevra’nın yüreği ile bütünleştiğini gördüm.

Bir gün yazmaya karar verirsem yaşadıklarımı kırk yılı benim gibi yaşayan insanların hayatlarına dokunmak için yazacağım. İnsanın kendiyle yüzleşmesi kadar güzel bir şey yok bu hayatta sizde yapın. Bu yaşıma kadar hayatıma giren iyi veya kötü herkese teşekkür ediyorum hepsinin önünde eğiliyorum iyi ki gelmişler hayatıma gitmesi gerekenlerde gittiler. Nefes’ten sonrası şuan nereye gittiğimi bilmiyorum ama yarına umutla ve ışıkla bakmayı biliyorum. Bana ihtiyacı olan herkesle bir gün bir yerlerde buluşacağız buna eminim İçimden sevgi seli akıyor. Nefes ailesi ve Nevra’ya benim hayatıma girdikleri için teşekkür ediyorum. Nefes bana unuttuğum Zümral’i hatırlattı. Kendime yapmış olduğum haksızlığı hatırlattı. Kısacası kendimin ne kadar önemli olduğumu gördüm. Kocaman bir yüreğim varmış. Bana nefesi karşıma çıkaran rabbime binlerce şükürler olsun iyi ki sizler benim hayatımda oldunuz.

Uzun süredir çıktığım içsel yolculuğumda karşıma hep çok özel öğretmenler çıktı. Nevra ve nefes ekibi bu özel öğretmenlerden oldu benim için. Başıma gelen her şeyin bir nedeni ve anlamı olduğunu biliyorum. Bunun için şükrediyorum.

Sürüp giden nefes çalışmalarımı nefes kampıyla desteklemek istedim ve kampa katıldım. Çok zor dönemler geçiriyor, maddi dünya ile içsel dünyam arasında dengeyi bir türlü kuramıyordum. Üç günlük kamp sırasında gerek benimle aynı yolculukta olan ruh parçalarım gerek Nevra Kutur ve muhteşem nefes koçları ile inanılmaz deneyimler yaşadım. Her anında ayrı bir farkındalık yaşadım.

Nefes almakta sürekli zorlanıyordum. Gerçekten nefes almaya niyet ederek girdiğim son seansta nefes almanın ne demek olduğunu bütün hücrelerimde hissettiğim bir deneyim yaşadım. Sanki hava ilk kez içine doluyor gibiydi. Seans sonunda kendimi müthiş hissediyor sebepsiz bir mutluluk içine çekiliyordum..

Kampı birlikte deneyimlediğimiz çok güzel arkadaşlarımla bir aile gibi olduk. Nefes almanın ne kadar özel bir şey olduğunu herkesin deneyimlemesini diliyorum. Bunun için Nevra Kutur ve ekipteki bütün nefes koçlarına çok çok teşekkür ediyorum. İlk fırsatta tekrar bir kampa katılmak niyetiyle hepinizi sevgiyle kucaklıyorum. İyi ki tanımışım sizleri.

Siz aslında bir yola çıkmışken buluyor Nevra sizi. Tam zamanında tam da o yerde oluyorsunuz. Ne erken ne geç… muhakkak duyduklarım etkilemişti çokça acabalarımın yanında ama bu deneyim, bu yerde ve gökte olmama hali, bu sınırsızlık, çocukluğumdaki yüze dokunma ve her fotoğraf karesinde ki yüzü güldürme tecrübesi hiç bir yerde yok. Siz asla o kapıdan girdiğiniz anda ki siz olmuyorsunuz. Çünkü artık An’dasınız ve her bir An’ın artık bir An’lamı var!

Ağzımda çiçek açtıran Nevra, sonsuz teşekkürler, hep bir olmak dileğiyle.

Tam 3 gün kendinle geçireceğin eşsiz bir deneyim…Baş başa harika bir 3 gün kendine bu hediyeyi ver kendine gel…Bildiğin her şeyi unut.. Dinlediğin her şeyi bilsen de  ilk kez duyuyormuş gibi düşün…Ön yargılarından arın ve sadece kendini al ve git kampa…Geçmiş bitti…

Aslında her şeyi bilip elim kolum bağlı dururken birinin artık harekete geçmem için beni arkamdan itmesi gibiydi. Çocukluğumda bırakmıştım çocuk olmayı ki aslında yaşım tutmuyordu yetişkin olmaya.  Ve o günden sonra hep daha az güldüm daha çok ciddiydim. Her şeyi ciddiye aldım.  Öyle ki her şeyi kendi üstüme alınıp hep kendimi cezalandıracak kadar. Çocuklarım için kocam için ailem için arkadaşlarım için işim için, astlarım ve üstlerim için hep mükemmel bir insan olmaya çalışırken kendimi yitirdim. Seminer diyalog içinde devam ederken Nevra’nın sorduğu bir soruya “doğa harikaydı, ağaçlara yansıyan güneş ışığı, yaprakların renkleri büyük bir ahenk içindeydi” dediğimde. “Sende öylesin, rengarenk “ dediğinde Nevra,  ağlamaktan katılabilirdim. Oysaki hissettiğim,  tüm renklerimin soluk olduğuydu. Bütün renklerimi kaybetmiştim ben. Tam da bu sebepten katılmıştım seminere. Neden buradasın dendiğinde, “ annemi hep ağlarken gördüm, çocuklarımın da beni böyle hatırlamasını istemiyorum!!” dedim. Ve orada avatarımı bir kenara bıraktım saf kendimle Onlar’a katıldım. An’da kaldım, nefes aldım.

Ben artık eski ben değilim ama hala olmak istediğim yerde de değilim. Değişiyorum azar azar , dönüşüyorum. Zaman alacak biraz bunu da biliyorum. Ama bunun için sabrım da var gücüm de. Artık inanıyorum! Sevgilerimle N-RA ekibine, beni arkamdan tüm güçleriyle ittikleri için.

Kampın bittiği gün sabaha karşı 04:00’te yattım, sabah 09:30’da uyandım, kahvaltı, ritüeller, meditasyon ödevlerimi bitirdim bende bir enerji bir enerji …kendime hadi o zaman Belgin kampta giydiklerini yıkadın, ütüle dedim. Ütü yapmayı oldum olası sevmem çalışırken zamanım yoktu yaptırıyordum, emekli oldum yine ara ara yapmıyor yaptırıyorum!!!Ama bugün ….Ütü yapmak o kadar zevkli geldi ki, ütüyü tişörtün üstünde kaydırıyorum kırışıklıklar açılıyor ütü yağ gibi kaydığı yeri pürüzsüz yapıp geçiyor bugüne kadar hiç bunu fark etmemişim ,,ütü İle aramda sevgi bağı oluştu 😍İYİ Kİ KAMPA GELMİŞİM düşüncesi sabah bir kez daha onay buldu. Bu güzellikleri yaşamama naif ısrarlarıyla sebep olan Sevgili Mukaddes’e ,telefonda hayatımda mutlaka değişimin olacağına beni inandıran Sevgili Burcu’ya, Sizin baldan tatlı öğretmenliğinizle geçirdiğim 3 muhteşem gün için tekrar tekrar teşekkür ediyorum.

Sevgilerimle😊

Ben üç yıldır gülmüyormuşum onu fark ettim. Enerjim bitmişti nefes kampı sayesinde yeniden şarj oldum. İçimde kelebekler uçuyor sanki. İyi ki sizlerle tanıştım😊

Nefes kampına katıldığımdan beri iletişim bariyerimi bayağı yıktım😊 Gördüm ki tanımadığım insanlarla gülümseyerek konuşunca onlar da gülümsüyor. Uçak fobim vardı. Uçağa ilaçsız asla binemiyordum. Antidepresanımı bıraktığım için çok mutluyum ve kendimle gurur duyuyorum😊 1 senedir kimyasal olarak baskıladığım duygularımdan kaçmak yerine onlara sarıldım ayrı ayrı her birinizin sayesinde. Herkese sevgiyle ve onları olduğu gibi kabullenerek bakar oldum.

Yaptığım hiç bir şeyin kıymeti bilinmiyor. Herkese iyi davranmaktan sıkıldım. Her şeyi ben mi düşünmek zorundayım. Bir çoğumuzun günlük hayatta sıkça dile getirdiği şeyler… En çok kendimizden kaçtığımızı en büyük haksızlığı kendimize yaptığımızı görmek için aslında gördüğümüzden farklı bir yerde yaşadığımızı anlamak için özümüze, içimizdeki çocuğa dönmemiz yetiyormuş. Bırakın kendinizi özünüze içinizdeki çocuğa gerisini o çözer. Bunu düşünmemi, yaşamamı, duvarlarımı yıkmamı sağlayan nefes kampı için; duygularını tüm içtenliğiyle paylaşan ekibe ve birlikte mucizeyi yaşadığım kamp arkadaşlarıma sonsuz teşekkürler ve sevgiler. Bu arada 25 yıldır televizyonsuz uyuyamayan ben artık bebek gibi uyuyorum 🙂

Geçmişle ilgili “ keşke şöyle yapsaydım; keşke böyle yapmasaydım…” gibi düşüncelerinden kurtulmak; karşımdakini dikkatlice dinleyebilmek ve en önemlisi “an”ı yaşayabilmek amacıyla katıldığım

nefes kampından sonra, bu kadar olumlu değişikliklerin olabileceğini açıkçası  düşünmemiştim. Kampa katılmam için şiddetle tavsiyede ve destekte bulunan eşime ; emeği geçen ekipteki tüm arkadaşlara teşekkür ederim. Hayatımda farklı açılımlara yol açacağına inandığım bu yolda yürümeye devam…