Kendime ayna tuttum. Müthiş bir deneyimdi. Yolda sevdiklerime, kayıplarıma, sonsuzluğa göç edenlerle karşılaştım. Ama en şahanesi cocukluğumu buldum.Fisto yakalı,burnundan sümükler akan,bankta tek başına oturan çocukluğum. Ve artık o yalnız değil,ona sahip çıkan biri var. Anda kalan Çiyil:)
