Kamp sayesinde  hayatımda hiçbir şeyi ertelememeye, mutluluğumu nedenlere bağlamamam gerektiğini öğrendim. Önceden şu olsun mutlu olacağım, bu olursa mutlu olacağım derdim. Halbuki o istediğin olsa başka bir şey çıkacak. O yüzden mutluluğumu nedenlere bağlamıyorum. Geçmişi sorgulamıyorum olması gerekiyordu oldu, olanlardan bir şeyden öğrendim. geleceği de düşünmüyorum çünkü planladığımız gibi gitmiyor. AN’da kalmaya çalışıyorum tadını çıkarıyorum. Elimden geleni yapsam da istediğim olmadığında isyan ediyordum, şimdi olmadı ama hayırlısı böyleymiş diyorum.

Diyebiliyorum. Yoksa bu çok yıpratıyordu beni.Son zamanlarda anda kalamıyordum. Örneğin Sınavda soruya bakıp başka bir şey düşünüyordum. Hem zaman kaybı hem de beni yoran konulardan birisiydi.Son olarak spor yapamıyordum nefes ile birlikte, hareket etmeye başladım evde yapılabilecek daha basit uygulamalarla daha zinde hissediyorum kendimi. Yorgun ve stresli olduğum zamanlarda çok yemek yerdim halbuki açlık değildi nedeni. Şimdi daha az yiyorum ve tadını alıyorum. Nevra’ya ve tüm ekibe teşekkür ederim.