Hayat beni bilmediğim bir yolun başına getirmişti…

Çaresizdim ve hayat içerisinde hep aynı noktaya dönüp dönüp tekrar geliyordum. Fiziksel durumlarla alt alta, üst üste savaşırken bir de zihinsel çıkmazlarım vardı.

O günkü duruma bugün baktığımda, iyi ki yaşamışım ki bu noktaya gelebildim… Tam da o anda, Nevra o yolun başında bekleyen bir rehberdi, Sevginin rehberi…

O hiçbir zaman şifa vermedi, kendisine şifacıyım demedi. Ancak, O şifanın kaynağının yerini işaret etti. Sensin şifanın kaynağı, sadece Sen!
Orada duruyor ve bunun farkında değilsin! dedi.

Etrafımda gördüğüm, duyduğum ve kötü diye yargıladığım illüzyonlar için neden bedenimi ve varoluşumu alt üst ediyordum bunu fark ettim.

Bu yolda tek yaptığım şey Nevra ‘nın rehberliğinde ilerlemekti. Şimdi fiziksel problem olarak gördüğüm hiçbir şey benim korkum değil. Tıp literatüründe insülin değerinin 40 ünite ve üzerinde olması hyperinsülinemia tanısı olarak belirtiliyor. Bedenimde 146 ünite olarak ölçülen değerin 30 ünitelere kadar gerilediğini gördüğümde, bütün meselenin varoluşumu unutmak olduğunu fark ettim.  Kamptan önce başladığım ve sadece 3 ay kullandığım anti-depresanı doktorumun bırak dediği andaki mucizeyi unutmayacağım.

Nasıl mı oldu?

Bedenimi nefesle tanıştırarak…

Zihnimi Mucizeler Kursuyla eğiterek.